![](https://i0.wp.com/hoezegjeinhetengels.nl/wp-content/uploads/2022/12/fronsen.jpg?resize=500%2C276&ssl=1)
Wil je de native speaker in je leven verrassen met een feitje over de Engelse taal waar ze écht van op zullen kijken? Dan presenteer ik deze:
Een “frown” verwijst in het Brits Engels naar een beweging met de wenkbrauwen, net als “fronsen” bij ons. In het Amerikaans Engels verwijst het echter naar een naar beneden gebogen mond, en niet naar de wenkbrauwen.
Vandaar dat Amerikanen zeggen “let’s turn that frown upside-down“. Draai de naar beneden gebogen mond om, en je hebt een lachebekje.
Voor ons als Nederlanders betekent het dat “fronsen” een halve false friend is. “To frown” is voor Britten okee als vertaling, maar voor een Amerikaans publiek is “to scowl” (= ongelukkig kijken), “to furrow your brow” (klinkt nogal literair) of “to contract the brow” (klinkt nogal medisch) een betere vertaling.
Ik ken of ben een Amerikaan die wel de wenkbrauwen bedoelt bij “to frown”
Dit artikeltje heb ik gebruikt in mijn quiz voor mijn allereerste nieuwsbrief, en toen heb ik hieronder een commentaar van een Amerikaanse gekregen dat zij wel aan de wenkbrauwen denkt bij “to frown”. Daarin staat ze niet alleen, de betekenis is in Amerika aan het veranderen. Héél algemeen gesteld: de oudere generatie denkt nog aan de wenkbrauwen, de jongere generatie denkt aan de mondhoeken. Wil je meer weten, lees dan vooral deze uitgebreide blog post van Lynne Murphy, die schrijft over de verschillen tussen Brits en Amerikaans Engels.
Leuk op feestjes
Als je Engelstaligen van verschillende generaties en/of verschillende nationaliteiten in één ruimte hebt, is het leuk om te vragen “On which part of the face is a frown?”
Ze zullen versteld staan van het feit dat ze dat nooit van elkaar wisten. Of het zijn mensen die zich niet in taal interesseren en ze zullen hun schouders ophalen – kan natuurlijk ook 😉
![](https://i0.wp.com/hoezegjeinhetengels.nl/wp-content/uploads/2022/12/ongelukkig.jpg?resize=500%2C293&ssl=1)
Nog even over “wenkbrauwen fronsen”
In het Nederlands kun je “fronsen” of “je wenkbrauwen fronsen”. In het Brits Engels is dit dubbelop, je zegt niet *to frown your eyebrows* maar “to furrow your brow”, of gewoon “to frown”.
False Friend Friday
Elke vrijdag is het op deze site “False Friend Friday”. Zelfs als je erg goed Engels spreekt, zijn valse vrienden goed om in de gaten te houden, want als je zo’n woord fout vertaalt, heb je het vaak zelf niet in de gaten terwijl je toehoorder zich achter de oren krabt. Vandaar dat ik er zoveel stukjes over schrijf!
Dit artikel is op 09-02-2023 bijgewerkt
![](https://i0.wp.com/hoezegjeinhetengels.nl/wp-content/uploads/2022/08/Heddwen.png?resize=150%2C160&ssl=1)
Heddwen Newton is an English teacher and a translator from Dutch into English. She thinks about languages way too much, for example about how strange it is that these little blurb things are written in the third person.
Heddwen has two children, two passports, two smartphones, two arms, two legs, and two email newsletters.
English and the Dutch examines all the ways Dutch speakers interact with the English language. It has more than 1100 subscribers and is growing every day. Sign up here.
English in Progress is about how the English language is evolving and how it is spoken around the world. It has more than 1700 subscribers and is growing every day. Sign up here.
Meer lezen? GA NAAR EEN WILLEKEURIG ARTIKEL
Disclaimer: deze site is geen woordenboek. Mijn vertalingen zijn de meningen van één mens, en mijn voorbeelden zijn zelfverzonnen. Meer weten? Kijk dan bij de veelgestelde vragen.
Bron foto: Andrea Piacquadio, Pexels, MART PRODUCTION, Pexels
Hoi, ik denk dat het niet helemaal klopt. To frown gaat echt altijd om de wenkbrauwen ook in the US, maar je trekt er wel vaak je mondhoeken erbij omlaag. Scowl is een synoniem. Ik vind trouwens ook dat scowl meer over de mond gaat, en frown over de wenkbrauwen, maar dat is natuurlijk logisch, als ik het ook zo gebruik.
Hoi Marit, ik heb mijn informatie van deze post van Lynne Murphy, een academicus die ook het boek “The Prodigal Tongue” heeft geschreven, over de verschillen tussen Brits en Amerikaans Engels. Haar post over “frown” vind je hier. In deze post vind je ook nog veel links naar andere bronnen, het verschil tussen Amerikaans en Britse sign language is bijvoorbeeld ook erg interessant!
Murphy’s conclusie is dat het in Amerika een generatieding is, waarbij de jongere generatie Amerikanen aan de mond denkt, en de oudere generatie aan de wenkbrauwen. Er zullen ook vast jongere Amerikanen zijn die het verschil zien zoals jij het beschrijft, maar ik denk dat als je met meerdere jongere Amerikanen over dit onderwerp gaat praten, je verrast zult zijn!